Anders dan zijn jeugdig enthousiasme doet vermoeden, werkt Hans nu al bijna dertig jaar als arts OrthoManuele geneeskunde. Wat hem betreft het allermooiste vak dat er bestaat. “Er zijn mensen die jarenlang met pijnklachten rondlopen. Ze voelen zich vaak onbegrepen, niet serieus genomen. Als ik ze dan kan helpen en verschil kan maken, dan geeft dat veel voldoening.”
Hans beseft dat zijn medisch vakgebied nog relatief onbekend is. Zo merkt hij in zijn praktijk dat het onderscheid tussen een chiropractor of manueel fysiotherapeut en een arts OrthoManuele geneeskunde, niet voor iedereen even duidelijk is. “Het verschil zit hem in de achtergrond. Voordat ik behandel, stel ik eerst een diagnose. Dat kan omdat ik als arts uitgebreid ben opgeleid. Ik bekijk de situatie breder en besla een groter gebied.”
Chronisch
Om dit te illustreren haalt Hans wat praktijkvoorbeelden aan. “Een van mijn patiënten was een vrouw van 57 jaar. Ze was gezond maar had wel last van chronische lage rugpijn zonder uitstraling. De pijn verergerde bij bukkend werken. Bij navraag bleek zij er al 32 jaar last van te hebben. Bij het optillen van haar oudste zoon uit de wieg had ze iets voelen verschuiven. Vanaf dat moment had ze dagelijks pijn gehad.”
Uit onderzoek bleek er sprake van bekkenverwringing: twee botstukken waren van elkaar verschoven tijdens het bukken en optillen van haar kind. De verschuiving was simpel te verhelpen en na twee behandelingen was zij volledig klachtenvrij. “Het is daarom triest dat zij onnodig lang met pijn heeft rond gelopen.”
Blokkade
Een aantal patiënten die Hans ziet heeft het hele medische spectrum al doorlopen, zonder resultaat. Zo meldde zich ooit een man, 52 jaar, geheel gezond maar met een pijnlijke knie sinds het verzwikken van zijn enkel. Als universitair docent hoorde hij eigenlijk thuis in het veld, maar vanwege zijn knieklachten was hij al acht jaar veroordeeld tot bureauwerk. De man had het hele circuit al voorbij zien komen: orthopedisch chirurg, neuroloog, fysiotherapeut. Hans: “Geen wonder dat hij nogal sceptisch was. Hij verwachtte niet veel van mijn behandelwijze. Toch had hij ergens de klok horen luiden en positieve verhalen over mijn vak gehoord.”
Ook bij deze patiënt was het probleem snel en eenvoudig te verhelpen: na slechts een behandeling was hij klachtenvrij. Door het zwikken was zijn kuitbeen iets verschoven in het gewricht met het scheenbeen ter hoogte van de knie, dat gewrichtje blokkeerde en daardoor was de kniefunctie verstoord. “Door de blokkade op te heffen met een simpele manipulatie was het probleem opgelost”, aldus een tevreden Hans.
Brede blik
Hoe belangrijk de brede, medische achtergrond van een arts OrthoManuele geneeskunde is, blijkt uit het volgende voorbeeld uit de praktijk van Hans. Een vrouw van 58 jaar meldde zich met last van uitstralende pijn in haar linkerbeen. Een orthopedisch chirurg had eerder geen oorzaak kunnen vinden en haar vanwege de uitstraling doorverwezen naar een neuroloog. Deze vond de uitstraling wat ongewoon en liet daarom een zenuwgeleidingsonderzoek uitvoeren. Daaruit bleken wat lichte afwijkingen. De neuroloog verwees haar vervolgens naar een fysiotherapeut die haar oefeningen voorschreef. Door de oefeningen namen de klachten niet af, maar juist toe. De patiënt bleek te lijden aan ‘etalagebenen’, waarbij klachten ontstaan na korte tijd lopen en afnemen bij stilstaan. Hans: “Toen ik haar onderzocht bleek er geen bloedvatpulsatie waarneembaar in haar linker enkel. Met een stethoscoop hoorde ik in haar linker lies een flink geruis, synchroon aan haar hartslag. Mijn diagnose: een forse vernauwing van de slagader.” De patiënt belandde bij de vaatchirurg. Na plaatsing van een ‘vaatbroek’ was zij eindelijk klachtenvrij.
In dit specifieke geval viel er ‘manueel’ niets te behandelen. Maar omdat OrthoManueel geneeskundigen als artsen zijn opgeleid kwam deze mevrouw uiteindelijk toch op de juiste plek terecht. “Vaak wordt de oorzaak van een klacht pas helder nadat alle symptomen de revue zijn gepasseerd. De brede medische blik van een OrthoManueel arts is enorm belangrijk, vooral bij vage, chronische klachten”, aldus Hans.
