De basis voor de OrthoManuele geneeskunde werd in 1965 gelegd door de Amsterdamse arts M. Sickesz. Zij stelde vast dat veel klachten van het bewegings-apparaat te maken hebben met kleine, corrigeerbare afwijkingen in de wervelkolom, het bekken en de andere gewrichten.

Volgens Sickesz is het skelet namelijk in aanleg symmetrisch: alle gewrichten moeten in de juiste stand staan. Door een standafwijking raakt de functie van het gewricht en het aangrenzende zenuwstelsel verstoord. Millimeterkleine afwijkingen kunnen soms grote klachten veroorzaken en op termijn zelfs slijtage of hernia.

Sickesz ontwikkelde een effectieve methode om op systematische manier scheefstand en afwijkingen te corrigeren en zo de klachten te behandelen. Kenmerkend voor de methode Sickesz is de aandacht voor bekkenscheefstand en de gevolgen daarvan voor de wervelkolom.